Overwintering Occupy Enschede

Het artikel van vrijdag 9 december jongstleden stelt dat de Occupy-beweging afneemt. Mijn ervaring is anders.

15 Oktober presenteerde de Occupy-beweging zich wereldwijd. In Nederland werden veertig groepen zelfstandig actief – ook in Enschede – met tentenkampen of bescheidener manifestaties in deeltijd. Occupy Enschede koos voor realisme. De winter wordt overbrugd met ludieke acties.

Amsterdam maakte het tentenkamp op het Beursplein kleiner. Om toeloop van onduidelijk volk, en daarmee overlast te stoppen, niet om Occupy te verbieden. Burgemeester Van der Laan bood ruimte aan op de prestieuze Zuid-As. Daarop is niet ingegaan vanwege zichtbaarheid. De aangehouden Occupyers waren al snel weer vrij.

Maatschappelijke betrokkenheid heeft plaats gemaakt voor individuele consumptie-vrijheid. Dat is ook in Enschede merkbaar, waar vrijwilligers ontbreken in het verenigingsleven. Van teruglopende sympathie bij de bevolking merkt Occupy Enschede niets. Natuurlijk, het nieuwtje is eraf en mensen zijn druk met de feestdagen. Maar veel veertigplussers en ouderen betuigen op zaterdag hun steun aan de kleine groep die, zichtbaar opgesteld in het centrum, folders uitdeelt (die niet meteen op de grond belanden) en gesprekken aangaat met voorbijgangers. Het zijn goedgeklede, van zichzelf vervulde jongeren, die laatdunkend reageren.

Door het open karakter van Occupy kunnen veel mensen op hun eigen manier bijdragen. Voor de buitenwereld niet altijd zichtbaar, is het een wezenlijk onderdeel van de bewustwording. Occupy is meer dan een rommelig tentenkamp.

Dat autoriteiten in het buitenland er genoeg van krijgen – zoals het artikel opwerpt – is begrijpelijk: Occupy stelt nadrukkelijke vragen: Bijvoorbeeld waarom bij zoveel leegstand op Twentse industrieterreinen ook de Usseler Es moet worden volgebouwd?

Namens Occupy Enschede: Marcel Meijer